আজি সমগ্ৰ দেশজুৰি শিখ ধৰ্মৰ দশম গুৰু শ্ৰী গুৰু গোবিন্দ সিং জীৰ জন্ম জয়ন্তী অতি শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তিৰে উদযাপন কৰা হৈছে। ১৬৬৬ চনত বিহাৰৰ পাটনাত জন্মগ্ৰহণ কৰা মহান আধ্যাত্মিক গুৰুজনৰ এই পবিত্ৰ জন্ম উৎসৱক ‘প্ৰকাশ পৰ্ব’ বুলিও জনা যায়।
উদযাপনৰ মূল দিশসমূহ:
- প্ৰভাত ফেৰী আৰু কীৰ্তন: পুৱাৰে পৰা বিভিন্ন গুৰুদ্বাৰত বিশেষ প্ৰাৰ্থনা, শৱদ কীৰ্তন আৰু ‘অখণ্ড পাঠ’ৰ আয়োজন কৰা হৈছে।
- নগর কীৰ্তন: পবিত্ৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ ‘গুৰু গ্ৰন্থ চাহিব’ক লৈ এক বিশাল শোভাযাত্ৰা উলিওৱা হয়, য’ত শিখ সমৰকলা ‘গত্কা’ (Gatka) প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।
- লংগৰ: এই বিশেষ দিনটোত জাতি-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে সকলোৰে বাবে সামূহিক ভোজন বা ‘লংগৰ’ৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।
গুৰু গোবিন্দ সিং কেৱল এজন ধৰ্মীয় গুৰুৱেই নাছিল, তেওঁ আছিল এজন মহান যোদ্ধা, কবি আৰু সমাজ সংস্কাৰক। তেওঁ ১৬৯৯ চনত ‘খালছা পন্থ’ (Khalsa Panth) প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু মানুহক অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে থিয় হ’বলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। তেওঁৰ বাণী— “মানুহৰ সেৱাই পৰম ধৰ্ম”— আজিও প্ৰাসংগিক। দেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে এই শুভ ক্ষণত দেশবাসীক শুভেচ্ছা জ্ঞাপন কৰিছে।
আহক শিখ ধৰ্মৰ দশম গুৰু শ্ৰী গুৰু গোবিন্দ সিং জীৰ আদৰ্শ আৰু বলিদানৰ বিষয়ে এক চমু আলোকপাত কৰো…
শিখ ধৰ্মৰ দশম গুৰু শ্ৰী গুৰু গোবিন্দ সিং জী আৰু মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেৱৰ মাজত হোৱা সংঘাত ভাৰতীয় ইতিহাসৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অধ্যায়। এই সংঘাত ধৰ্মীয় স্বাধীনতা, ন্যায় আৰু অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে এক নৈতিক যুদ্ধ আছিল।
যেতিয়া ঔৰংজেৱে কাশ্মীৰী পণ্ডিতসকলক জোৰকৈ ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰিছিল, তেতিয়া নৱম গুৰু তেগ বাহাদুৰ জীয়ে (গোবিন্দ সিঙৰ পিতৃ) ইয়াৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। ফলস্বৰূপে ১৬৭৫ চনত ঔৰংজেৱৰ নিৰ্দেশত তেওঁক দিল্লীত শিৰচ্ছেদ কৰা হয়। পিতৃৰ বলিদানৰ পিছত মাত্ৰ ৯ বছৰ বয়সতে গোবিন্দ সিং শিখসকলৰ গুৰু হয়।
‘খালছা’ গঠন (১৬৯৯):
মোগলৰ অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ গুৰু গোবিন্দ সিঙে আনন্দপুৰ চাহিবত ‘খালছা পন্থ’ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ শিখসকলক এজন নিপুণ যোদ্ধা হিচাপে গঢ়ি তোলে আৰু তেওঁলোকক ‘সিং’ (সিংহ) উপাধি প্ৰদান কৰে।
আনন্দপুৰ আৰু চমকৌৰৰ যুদ্ধ:
- আনন্দপুৰৰ ঘেৰাও: ঔৰংজেৱৰ সেনাই আনন্দপুৰ দুৰ্গ দীৰ্ঘদিন ধৰি ঘেৰি ৰাখিছিল। খাদ্য আৰু পানীৰ নাটনি হোৱাত মোগলে পবিত্ৰ কোৰানৰ শপত খাই গুৰুক নিৰাপদে ওলাই যোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল, কিন্তু পিছত বিশ্বাসঘাতকতা কৰি আক্ৰমণ কৰে।
- চমকৌৰৰ যুদ্ধ (১৭০৪): এই যুদ্ধত গুৰু গোবিন্দ সিঙৰ লগত মাত্ৰ ৪০ জন শিখ যোদ্ধা আছিল, যিয়ে লাখ লাখ মোগল সেনাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিছিল। এই যুদ্ধতে গুৰুজীৰ দুই জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ— অজিত সিং আৰু জুঝাৰ সিং শ্বহীদ হয়।
চাৰি পুত্ৰৰ বলিদান:
গুৰুজীৰ আন দুজন কনিষ্ঠ পুত্ৰ— জোৰাৱৰ সিং (৯ বছৰ) আৰু ফতেহ সিং (৭ বছৰক) সৰহিন্দৰ গৱৰ্ণৰ ৱাজীৰ খানে জীয়াই জীয়াই দেৱালত গাঁথি হত্যা কৰে কাৰণ তেওঁলোকে নিজৰ ধৰ্ম ত্যাগ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল।
