খোৱাপানীৰ সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত চেন্নাইৰ দুই ভাতৃ, ভাৰত আৰু বালচন্দৰে এক বৈপ্লৱিক আৰু সৃষ্টিশীল পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। তেওঁলোকে লক্ষ্য কৰিছিল যে বজাৰত উপলব্ধ প্লাষ্টিকৰ পানীৰ জাৰ বা ‘কেন’বোৰ বাৰে বাৰে ব্যৱহাৰ কৰাৰ ফলত ক্ষয় যায় আৰু পানীত ক্ষতিকাৰক ‘মাইক্ৰপ্লাষ্টিক’ মিহলি হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। এই সমস্যা সমাধানৰ বাবে তেওঁলোকে ‘বুকৱাটাৰ’ (BookWater) নামৰ এক অভিনৱ প্ৰযুক্তি আৱিষ্কাৰ কৰিছে।
তেওঁলোকৰ এই ‘স্মাৰ্ট ৱাটাৰ কেন’ ব্যৱস্থাত আই.অ’.টি (IoT) চেন্সৰ আৰু কিউ-আৰ (QR) কোড ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰতিটো পানীৰ কেনত এটা বিশেষ কিউ-আৰ কোড থাকে। গ্ৰাহকে যেতিয়া এই কোড স্কেন কৰে, তেওঁলোকে লগে লগে জানিব পাৰে যে সেই নিৰ্দিষ্ট কেনটো কিমানবাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰ ম্যাদ উকলি গৈছে নেকি। যদি এটা কেন অত্যধিক ব্যৱহাৰৰ ফলত অসুৰক্ষিত হৈ পৰে, তেন্তে এই প্ৰযুক্তিয়ে তাক চিনাক্ত কৰি বাতিল কৰাত সহায় কৰে।
ভাৰত আৰু বালচন্দৰৰ এই সৃষ্টিশীল উদ্ভাৱনে কেৱল পানীৰ বিশুদ্ধতাই নিশ্চিত কৰা নাই, বৰঞ্চ জনস্বাস্থ্যৰ প্ৰতি থকা এক ডাঙৰ ভাবুকি দূৰ কৰাতো সহায় কৰিছে। তেওঁলোকৰ এই প্ৰচেষ্টাই প্ৰমাণ কৰিছে যে প্ৰযুক্তিৰ সঠিক আৰু সৃষ্টিশীল ব্যৱহাৰে আমাৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ সমস্যাবোৰ কিমান সহজে সমাধান কৰিব পাৰে।
