আমাৰ আকাশগংগাৰ কেন্দ্ৰস্থলত, S62 নামৰ এটা তৰাই ছাজিটেৰিয়াছ এ (Sagittarius A)** নামৰ অতিবৃহৎ কৃষ্ণগহ্বৰটোৰ চাৰিওফালে পোহৰৰ গতিৰ প্ৰায় ৮ শতাংশ, অৰ্থাৎ ঘণ্টাত প্ৰায় ১৫ নিযুত মাইল বেগেৰে ঘূৰি আছে। এইটো আজিলৈকে পৰ্যবেক্ষণ কৰা আটাইতকৈ দ্ৰুতগামী তৰাবোৰৰ ভিতৰত এটা, যাৰ চৰম গতি আৰু সঠিক কক্ষপথ দেখি জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানীসকল স্তম্ভিত হৈ পৰিছে।
কিন্তু, ইয়াতকৈও অধিক আচৰিত কথাটো হ’ল S62 ত সময়ৰ মন্থৰ গতি। কৃষ্ণগহ্বৰটোৰ প্ৰচণ্ড মাধ্যাকৰ্ষণৰ ফলত মাধ্যাকৰ্ষণিক কাল বিলম্বন (gravitational time dilation) হয়, যাৰ অৰ্থ হৈছে ইয়াৰ ওচৰত সময় লাহে লাহে আগবাঢ়ে—এইটো হৈছে আইনষ্টাইনৰ সাধাৰণ আপেক্ষিকতা তত্ত্বৰ এক স্পষ্ট প্ৰদৰ্শন।
S62 ৰ প্ৰতিটো কক্ষপথে বিজ্ঞানীসকলক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ সীমাৰ এক বিৰল আভাস দিয়ে, যি তেওঁলোকক বুজিবলৈ সহায় কৰে যে ব্ৰহ্মাণ্ডৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী মহাজাগতিক সীমাত মাধ্যাকৰ্ষণ, গতি, আৰু সময়-স্থান (spacetime) কেনেকৈ এটা আনটোৰ লগত মিলি থাকে।
Sources/Credits: European Southern Observatory (ESO) | NASA | LiveScience | Scientific American
